فان حرمت يوما على دين احمد * فخذها على دين المسيح بن مريم . « 1 » و در جايى ديگر مى گويد : علّيهء هاتى ناولينى ترنّمى * حديثك انى لا احب التناجيا . . . فان الذى حدثت عن يوم بعثنا * احاديث زور تترك القلب ساهيا « 2 » سبط بن جوزى در تذكره ص 148 مى گويد : يزيد وقتى از بالاى كاخ نگاهش به اسراى كربلا افتاد اين اشعار را خواند : لما بدت تلك الحمول و اشرقت * تلك الشموس على ربا جيرون نعب الغراب فقلت نح او لاتنح * فلقد قضيت من النبى ديونى « 3 »

--> ( 1 ) . فتاب درخت انگور كه ته خمره برج اوست ، مشرق آن ساقى و مغرب آن دهان منست . اگر بدين احمد ، روزى حرام شد ، بر دين مسيح آن را بردار ! ( 2 ) . اى كنيز شراب ده و بخوان ، بلند هم بخوان نه نجوا ، آنچه از قيامت شنيده اى ، سخن دروغى است براى غفلت دل . ( 3 ) . همين كه قافله پيدا شد و آن سرها چون آفتاب بر بلنى جيرون درخشيد ، كلاغى جيغ زد گفتم بخوانى يا نخوانى ، من طلبم را از پيامبر گرفتم .